Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Faust - treść lektury - strona 7

zniszczenia żagwie palą, Gdy z grzmotem gromu błyszczy skra: Lecz słudzy Twoi, Panie, chwalą JJkojne drogi Twego dnia.
Wszyscy   trzej Ta siła moc w anioły tchnęła, Gdy niezgłębiony jest Twój rdzeń, • I wszystkie Twoje wzniosłe dzieła Wspaniałe są jak w pierwszy dzień.
M efistofeles
Ponieważ znowu przybliżasz się, Panie, I zapytujesz, jak świat sobie radzi, A że lubiłeś zwykle me spotkanie, Więc mnie też widzisz tu, wśród tej czeladzi. Wybacz, że wielkich słów nie będę prawił, Choćby i krąg ten cały ze mnie szydził; Mój patos śmiechu by Ciebie nabawił, Gdybyś sam sobie nie był śmiechu zbrzydził. O słońcach, gwiazdach nie szczycę się wiedzą, Jedynie widzę, jak się ludzie biedzą. Maty bóg świata* pełen wciąż jednakich chceń I zawsze tak dziwaczny niby w pierwszy dzień. Na pewno mógłby żyć niezgorzej, Gdybyś mu blasku nie dał był światłości bożej; Zwie go rozumem i na to go bierze, By się zwierzęciem gorszym stać niż zwierzę. Jest on, wybaczcie mi to porównanie, Jak któryś z owych długonogich świerszczy,
Mały   bóg   świata — człowiek,
Co podskakuje i fruwa po łanie, A potem w trawie starą piosnkę skwierczy. Żeby on bodaj chciał pozostać w trawie1. Nie, gdzie się trafi, nos wścibia ciekawie.
Pan
Nie masz mi więcej nic do powiedzenia? Czy zawsze tylko wnosisz oskarżenia? Wszystko ci ziemskie złem się widzi wiecznie?
Mef istof ele s
Nie, Panie! Lecz istotnie, źle wciąż tam na ziemi. Ludzi w ich nędzy żal mi tak serdecznie, , 2e nawet nie chcę pastwić sią nad nimi.
pan
Fausta czy znasz;
Mef istof eles Doktora?
Pan
Sługą mego!
Mefistofeles
Doprawdy, dziwną ta służba się widzi! Głupiec ten ziemskim pokarmem się brzydzi. Zmysły mu wrzące ciągle w dale biega; Swego szaleństwa świadomy po trosze, Gwiazd najpiękniejszych żąda z gwiezdnych roi, Chce wszystkie ziemskie zagarnąć rozkosze, Ale mu ducha,